Ulmus glabra
Dağ karaağacı, 40 metreye kadar boylanabilen, yoğun taçlı ve yaprağını döken büyük bir ağaçtır. İri, çok pürüzlü, tabanı asimetrik yaprakları ve yapraklardan önce açan kahverengimsi mor çiçekleri vardır. Nemli toprakları seven bir dağ ağacıdır; Avrupa karaağaçları içinde en geniş yayılışa sahiptir.
Esasen 1500 metreye kadar yüksekliklerde, nemli toprakların ve yüksek nemin olduğu yerlerde yetişir; İskandinavya'da saf ormanlar kurabilir.
İrlanda'dan Ural Dağları'na, Kuzey Kutup Dairesi'nden Mora ve Sicilya'ya kadar yayılır; Kafkasya, Türkiye, Suriye ve İran'da da doğaldır.
Tanıma önerileri (topluluktan ya da yapay zekâdan) ve buradaki bilgiler hatalı olabilir; bu uygulama hiçbir canlının yenmesinin güvenli olduğunu teyit etmez. Yaban bitkilerini, mantarları ve deniz ürünlerini uzman onayı olmadan tüketme. Buradaki bilgiler tıbbi tavsiye değildir.
Hollanda karaağaç hastalığı nedeniyle Avrupa'daki sayısı azalmıştır; 700 yaşına ulaşmış örnekleri görülmüştür.
Yaprak tabanı çok belirgin eşitsizdir: geniş yarısı kulak gibi uzayıp sapı örter
Yaprak yüzü kedi dili gibi kaba pürtüklüdür ve sapı neredeyse yoktur (2–5 mm); ova karaağacında yaprak daha küçük ve düzgündür
Güçlü sürgünlerde yaprak ucu üç ayrı sivri uca ayrılır — başka karaağaçta görülmez
Kanatlı meyve yuvarlak-yassı ve tohum tam ortasındadır; ova karaağacında tohum uçtaki çentiğe yakındır